• Startowa
  • O nas
  • Wprowadzenie do uprawy
    • Typy owocowania
    • Terminy rozpoczynania wegetacji
    • Kwitnienie i zapylanie
    • Terminy dojrzewania owoców
    • Formowanie drzewek
    • Ochrona roślin
    • Normy branżowe
    • Strefy klimatyczne
    • Szczepione czy siewka
  • Odmiany orzecha włoskiego
    • Typy wielkoowocowe
    • Do wyłuskiwania
    • O czerwonej skórce
    • Wegetacja wczesna
    • Wegetacja średnia
    • Wegetacja późna
  • Orzech sercowaty
    • Orzech sercowaty wprowadzenie
    • Odmiany
  • Inne rośliny
    • Leszczyny
    • Cisy
    • Diospyros
    • Morwy
    • Inne - małe ilości
  • Typy sadzonek i ceny
  • Zagrożenia produkcji
  • Nowości
  • Media
  • Kontakt

Orzech szary Juglans cinerea

2020-01/szary-pod.jpg

Krótkowieczny gatunek drzewiasty o niebywałej odporności mrozowej.

Osobniki z tego gatunku orzechów występują na terenie naszego kraju więc warto kilka słów o nich powiedzieć.

Dostępność: poza nasadzeniami parkowymi i arboretami nie widzę sensu ich promować - produkuję materiał typu siewki tani materiał sadzeniowy, któy zwykle mam na stanie.

Orzech szary jest gatunkiem orzecha występującym naturalnie w północnych rejonach USA i Kanadzie. Na świecie stosowany jest w niewielkim stopniu tam gdzie inne gatunki orzechów wymarzają, podobnie jak orzech manguski. Ceniony jako źródło pożywienia dla dzikiej zwierzyny w stopniu większym niż dla ludzi.

Jest to gatunek o ziarnie bardzo smacznym, wysokooleistym (zawartość oleju do 70% ). Nazwa anagielska -butternut czyli orzech masłowy albo oil walnut czyli orzech olejowy. Ta bardzo wysoka zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych jest równocześnie powodem niskiej trwałości ziarna, które ma trwałość do 1 roku czasu. Jako gatunek owocowy orzech szary wykożystywany jest w rejonach o częstych mrozach zimowych na poziomie -35 do -40C. Jest to gatunek znakomicie przystosowany do bardzo krótkiego sezonu wegetacyjnego.

ale jest to orzech bardzo trudnołupliwy, o bardzo niskim udziale wagowym ziarna i o bardzo niskiej (najmniejszej spośród wszytkich orzechów) najczęściej naprzemiennej plenności co każe traktować ten gatunek głównie jako ciekawostkę albo roślinę ozdobną. Jako roślina ozdobna dalece ustępuje jednak orzechom japońskim i mandżurskim, które mają gęstrze i co do zasady ciemniejsze listowie.

Liście ma duże podobne do orzecha mangurskiego czy sercowatego ale same korony są żadsze, co jest związane z wybitną światłożądnością tego gatunku. Gatunek ten wymaga wzrostu tylko w warunkach światła pełnego na glebach zasobnych w wodę. Orzechy szare w okresach suszy mają problem z formowaniem ziarna. W warunkach naturalnych jest gatunkiem pionierskim jak rodzima nam topola osika.

Drewno tego gatunku również ustępuje właściwościami drewnu orzecha czarnego czy włoskiego. Cenione jest w obróbce przez toczenie. Drewno orzecha szarego nazywane jest white walnut - orzech biały od białej nie wybarwionej twardzieli.

Przez wzgląd na właściwości gatunku znacząco ustępujące innym gatunkom orzechów nie widzę powodu do szerszego promowania tego gatunku ani jako roślina w nasadzeniach leśnych ani sadowniczych poza suwalszczyzną, gdzie może być to uzasadnione warunkami klimatycznymi, choć nawet tam orzech sercowaty wydaje mi się być bardziej użytecznym i wartającym większego promowania.

W miarę rozwoju wiedzy własnej i postępów prac selekcyjnych znajduję stopniowo orzechy mieszańcowe - Cinerea x mangurica i cinerea x ailantifolia i te mają dużo ciekawsze właściwości, z mojego punktu widzenia głównie jako hodowcy niż producenta. Dają dużo wyższe plony i mają zdrowiej wyglądające drzewa potężniejszych rozmiarów o gęstrzym listowiu.

kategoria: inne

titleseo: butternut, orzech szary, juglans cinerea,

« Orzech czarny - Orzesznik wielkoowocowy, Carya illinoinensis (pekan, pecan) »

OrzechowoMi
Creativebee